Niaj arktaj aŭtoaventuroj sur la 10 miaj plej ŝatataj fotoj. Realaj frostaj fotoj de Nordo, inkluzivas iom da Jakutio, Evenkio kaj Jamalo.
>> Alklaku por legi pluPolusa Apodo
Ekster-vojaj aventuroj de mia aŭto-domo buseto UAZ ‘Polusa Apodo’.
La montaroj Altajo kaj Uralo, Arkto kaj Siberio, malfacilaj vojaĝoj kaj simpla ripozado kun amikoj.
Montoj, dezertoj, stepoj, marĉoj, neĝo kaj multaj, multaj interesaj aferoj.
-
La 73-a paralelo de norda latitudo kiel simbolo de prudento
Ni tranoktis apud la vilaĝo, kiu situas ĉe la 72,5-a paralelo de norda latitudo. Estis nur ĉirkaŭ 55 kilometroj for de la dezirataj 73 gradoj norde de la ekvatoro, sed ni devus vojaĝi ĉi tiun distancon sur la Anabara-golfo, kiu estas parto de la Lapteva maro, kaj de la Arkta oceano.
>> Alklaku por legi plu -
Longa veturado al maro… al la Lapteva maro
La vojo al la Lapteva maro komencis testi niajn fortojn tuj, kiam ni malsupreniris sur glacion de la rivero Anabar. Se diri honeste, mi neniam estis tiel timigita.
Kiam mi traveturis turbulan montriveron en la montaro Altajo, tio estis tre danĝere, sed ni havis multajn manierojn por eviti problemojn.
Kiam paneis unu aŭto en Mongolio, en la kanjono Ĥermen-Cav, ni kune helpis al damaĝito atingi hejmon.
Sed sur la glacio de la rivero Anabar malmulte dependis de ni.
>> Alklaku por legi plu -
Denove ĉe la Arkta Cirklo
Ni preterpasis la urbon Udaĉnij nokte kaj tre rapide, laŭvorte ‘kurante’, t.e. senhalte. Plenigis niajn aŭtojn per fuelo ĉe la sola benzinstacio kaj ekrapidis al la Arkta Cirklo.
La sama afero estas denove!
Enuige!
>> Alklaku por legi plu -
Tre paca kaj tre sukcesa rakonto
Iom pri nia vizito de la urbo Mirnij, kaj posta pluirado. Mallonga sed leginda fragmento de nia Norda aventuro. Eblas (aksiome) aserti, ke la plej belaj vidindaĵoj komenciĝos de ĉi tiu loko, de la urbo Udaĉnij.
Ne ‘la plej-plej belegaj’, certe, sed jam tre spektinda.
>> Alklaku por legi plu -
Kiel gaja estas la sezona vintra vojo ‘Ustj-Kut – Mirnij’
“Kien? Kien vi intencas vojaĝi? Al la sezona vintra vojo ‘Ustj-Kut – Mirnij’, al la rivero Anabar, al la Lapteva maro? Per via brutkamiono,” – demandis min ĉiuj, kun kiuj mi provis kundividi la ĝojon.
Mia amiko, la maljuna estro de la geologia taĉmento, precipe ne komprenis min. Al lia sperta kaj blankhara kapo facile venas la penso pri malfacila, sed malavare pagita laboro en tiuj danĝeraj lokoj. Sed libervole veturi tien ferie… ne…tio estas tute nekredebla…
>> Alklaku por legi plu -
Kiel susuras la kanaro, aŭ spontanea scienca ekspedicio
Ĉirkaŭ la vintromezo okazis vera scienca ekspedicio. Evidentiĝis, ke la subvencio de la Rusa Scienca Fondaĵo funkciadas, sed ĉiuj rezervoj de kanaĵo estis elĉerpitaj. Kiel ni povas plibonigi la rusan sciencon en ĉi tiaj kondiĉoj?
>> Alklaku por legi plu -
La Ĉuja vojo – tra Altajo en impete senhasta ritmo
Delonge, ho tiel delonge mi volis fari senhastan aŭtopromenon laŭ la Ĉuja vojo. Mi ege volis vidi ĉi tiun itineron kiel vidas ĝin la okuloj de ordinara turisto. Mi deziris malrapide vagi ĉie, foti ĉiun rokon, kaj trinki teon dum spektado al la vidindaĵojn.
Mia revo realiĝis, amikoj! Preskaŭ realiĝis!
>> Alklaku por legi plu -
La plej bona mielo estas tiun, kiun oni produktas mem
La varmaj tagoj de somero pasas, kaj la fortaj sunradioj paliĝas. Mi ekregis sin kaj ekvizitis amikon en lia abelbredejo. Mi delonge volis vidi kiel abeloj produktas mielon. La vera mielo, la Siberia mielo, la plej bona mielo!
>> Alklaku por legi plu -
Kiel kolekti fungojn tutjare, eĉ vintre – la plej scienca metodo
Ĉu vi ŝatas kolekti fungojn? Mi ege ŝatas! Amas! Amegas! Kiam mi iras tra arbaro kun ŝovelilo, rigardas la ekranon, taksas la sensilajn indikojn, triangulas la lokon…
Atendu! Ŝajne vi ne komprenas, pri kio mi parolas. Vi ne komprenas, por kio estas ŝovelilo, sensilo, kaj triangulado, ĉu? Ĉu korbo, tranĉilo kaj kantraŭmoskita substanco estas la kutima fungoĉasada ekipo?
Jes, vi pravas, sed tio estas somere. Vintre la plej grava ilo, kiun vi bezonas, estas ŝovelilo…
>> Alklaku por legi plu