Mi malkovris por vi kie estas la plej bona portovino en Lisbono (kaj madejro, certe), kaj kiaj specoj de portovino ekzistas entute. Ĝuu. Nedankinde.
Kompreneble, portovino troviĝas en Portugalio sur ĉiu paŝo de la vojo, sed ekzistas kelkaj nuancoj.
Se vi serĉas iom da vino por bongusta vespero – iru al iu ajn angulbutiko aŭ Auchan. Ili havos ĉion, sed sen multajn variaĵojn.
Evidente, vi ne trovos en angulbutiko ion unikan aŭ ion antikvan, sed vi certe trafos botelon da Velhotes kun la tri avoj sur la etikedo. Botelo kostos 5-7 eŭrojn.
Kaj ne timu falsan vinon. Laŭ mia opinio, en lando kie ordinara vino en restoracioj kostas malpli ol kafo, ne estas multe da falsa vino.
Sed kie ni povas trovi la plej bonajn botelojn, kiujn ni ame kunprenos hejmen por solide drinki kun akompano de neĝoŝtormo, guto post guto, glaso post glaso?
Ni iru al specialaj lokoj, kie vendistoj scias ĉion pri vino.
Google rekomendas, ke se vi volas aĉeti portovinon en Lisbono, vi devus iri al Garrafeira Nacional (Rua de Santa Justa 18) aŭ Napoleao (Rua da Conceição 16). Oni diras, ke tio estas la plej bonaj lokoj, kie spertaj vendistoj montrus la sortimenton al vi, konsilus, kaj eĉ permesus vin provi la plej interesajn specimenojn.
Ili oportune situas sur la plej popularaj turismaj itineroj. Vi ne necesas veturi aŭ serĉi ie ajn… la vojo kondukos vin tien.
Portovino en Lisbono facile aĉeteblas survoje al la vidindaĵoj!
Ekzemple, Garrafeira Nacional situas rekte videbla de la Lifto de Santa Justa. Vi iros vidi la Lifton, ĉu ne? Jes, vi nepre iros.
Ĉu vi planos iri al Placo de Komerco? Jes, vi nepre planos. Tiam vi povus viziti Napoleao-n. Ĉio estas survoje.
Ni unue iris al Napoleao. Google kore promesis, ke tie preskaŭ ĉiutage oni ofertas ion antikvan por gustumi.
Eĉ per la montrofenestro estas klarege, ke la sortimento estas tre, tre vasta.
Ni eniris kaj seniluziiĝis.
Kiel la gustumado, ili verŝis nur fingringo – ĉi tio ne estas la serioza problemo. Eble tiom oni devas verŝi, mi ne scias. Sed konstantaj pluraj provoj de la vendisto movigi min al la multekostaj boteloj…
Tiu ĉi sintenado min furiozigas! La kliento (mi) nur volas rigardi kaj eble aĉeti iom da portovino. Jes, iom da bona portovino, sed ne la plej altprezan. Kial oni provas vendi al mi ion diable multekostegan?
Do, mi aĉetis kelkajn botelojn da madejro (ĝi ankaŭ estas speciala portugala vino) kaj forkuris. Lasu ilin trinki la cent-eŭran portovinon mem.
La sekvan tagon ni iris esplori la Lifton de Sankta Justo kaj survoje vizitis Garrafeira Nacional.
Jen ĝi estas, tiu fama Lifto de Sankta Justo ĉe la horizonto. Kaj la enirejo estas dekstre.
Ne, ne enirejo, sed portalo! Ne ekzistas simpla enirejo al la paradizo, nur portalo!
Ĉe la enirejo vendisto tuj kaptis nin.
“Kion vi bezonas, fremduloj?”
“Nenion, ni nur promenos, rigardos, pripensos kaj kontrolos la prezojn. Se mi trovus taŭgan produkton – ni prenus ĝin.”
“Bone. Se vi bezonus min, voku sendube.”
“Ĉu mi rajtas foti?”
“Neniu problemo! Fotu!“
Ni ekkomencis vojaĝi inter la bretoj kun boteloj.
Ŝajnas, ke ili havas ĉion ĉi tie. Portovinoj varias de ordinaraj variaĵoj kontraŭ kvin eŭroj ĝis kolekteblaj vinoj kontraŭ pli ol mil eŭroj.
Portugala ĉeriza likvoro Ginjinha – estas ĉiuj gustoj kaj produktistoj.
Se vi amas fortajn drinkaĵojn, Garrafeira Nacional havas kolekton el la tuta mondo. Ili eĉ havas portugalan hejmefaritan brandon Aguardiente. Ĉiuj diras, ke ĝi estas malofta, kaj laŭleĝe produktita nur ekde 2012.
Sed libereco de elekto kutime kondukas al unu afero: al aĉeti la plej amuzan etikedon. Mi ĉiam faras tion kiam mi ne povas decidi. Mi devis voki vendiston kaj peti lin doni prelegon pri portovino en Lisbono.
La vendisto rezultis bonega ulo.
Se vi ĵus komencas esplori portovinojn, ne malŝparu monojn por io, kion vi ne aprezus. Aĉetu ordinarajn Velhotes, sed ne samajn. Aĉetu plenan vicon da ili (Ruby – Tawny – Reserve – 10-jaraĝa). Provu aĉetaĵon hejme kaj eltrovu, kion vi ŝatas kaj kion vi ne ŝatas. Kun ĉi tiu scio, vi povus provi aĉeti portovinon de specifa jaro, variaĵo aŭ vinjaro.
Ŝajnas logike! Jen la aliro, kiun mi plej ŝatas. Ĝi estas la plej scienca aliro.
P.S. Vi verŝajne mem scias ĉion, sed mi iom klarigus, kion mi komprenis pri la portovino en Lisbono.
“Ruby” estas portovino, kiu maturiĝas dum ĉirkaŭ kvin jaroj en gigantaj ujoj sen aero. Ĝi estas nekredeble ruĝa kaj iomete acerba. Konsideri ĝin kiel “juna, malmultekosta, fuŝdrinkaĵo” estas kategorie malĝuste.
“Tawny” ankaŭ estas maturigita dum kvin jaroj, sed en ujoj kun aero. Oksidado forigas iujn el la polifenoloj. La gusto fariĝas malpli acerba, kaj la koloro iomete bruniĝas.
“Rezervo” estas “Ruby” aŭ “Tawny” kiu estis maturigita dum sep jaroj anstataŭ kvin.
10 anos, 20 anos – estas respektive 10-jaraĝa kaj 20-jaraĝa portoj. Ju pli alta la nombro, des pli multekosta kaj altkvalita la portovino.
Ankoraŭ ekzistas aro da kategorioj, kiuj interesus ŝatantojn. Sed ŝatantoj jam konas ĉion, kaj ne estas mia tasko prelegi al ili. Mia limo estas mongola kuirarto.
Ĉiaokaze, bonan apetiton!