Niaj arktaj aŭtoaventuroj sur la 10 miaj plej ŝatataj fotoj. Realaj frostaj fotoj de Nordo, inkluzivas iom da Jakutio, Evenkio kaj Jamalo.
>> Alklaku por legi pluMalgranda kamiono
Ekster-vojaj aventuroj de mia unua aŭto UAZ ‘Malgranda kamiono’.
La montaroj Altajo kaj Uralo, Arkto kaj Siberio, malfacilaj vojaĝoj kaj simpla ripozado kun amikoj.
Montoj, dezertoj, stepoj, marĉoj, neĝo kaj multaj, multaj interesaj aferoj.
-
XI Siberia aŭto-moto-festivalo je nomo de Igor Kulikov

Permesu al mi memorigi vin kiel estis La XI Siberia aŭto-moto-festivalo je nomo de Igor Kulikov – la unua ekstervoja festivalo en kiu mi iam partoprenis. Dum tiu festivalo mi nur konfuzite rigardis ĉirkaŭen kaj ne partoprenis la konkursojn.
Ĉio estis tre interesa, sed absolute nenio estis klara.
>> Alklaku por legi plu -
Vintra Transuralio – la hejmo de mia koro kaj animo

Antaŭ la novjaraj festadoj mi subite decidis ferii kaj viziti mian historian patrujon en la Transuralio. Estas bone, ke sciencistoj povas ripozi preskaŭ kiam ajn ni volas!
Tuj dirinte – tuj farinte!
>> Alklaku por legi plu -
La plej objektiva kaj logika rigardo al aŭtosporto tra okuloj de virino

– Saluton, Manjo, vi ne divenos, kie mi estis kaj kion mi faris hieraŭ… Diru al vi nur unu vorton… aŭtosporto …
– Ne, mia karulino Sonjo, mi tute ne scias, kio estas via ‘aŭtosporto’. Kiel kultura ino mi bone konas vortojn ‘spektaklo’, ‘artprezento’, ‘instalaĵo’. Sed belaj, novaj kaj multekostaj aŭtoj tre plaĉas al mi, vi scias tion.
– Eble mi povu klarigi… Ĉio estis planita kiel ia absurda ‘spektaklo’, preskaŭ kiel ‘cirko’, sed subite ĉio fariĝis kiel ‘artprezento’ kun ‘instalaĵo’. Kaj mi preferus silenti pri la aŭtoj, vi tuj komprenos ĉion mem.
>> Alklaku por legi plu -
Gardantoj de stepo, aŭ iom pri la sekreta Transurala ordeno

Mi iam ekaŭdis sciencan teorion, ke por stepo restu senarbara, ĝi devas plene bruli unufoje ĉiujn kvincent jarojn. Devas bruli ne per simpla sezona fajro, sed per grandega, horizont-kovranta incendiego. Tiam la stepo ne eblas esti kovriĝita per arboj kaj arbustoj.
Mi povas certigi vin, ke ĉio ĉi estas sensencaĵo. La stepon konservas en bona ebena stato sekreta Transurala ordeno de la Stepogardantoj.
>> Alklaku por legi plu -
Tra la Suda Uralo. Ripozado ĉe la altmonta lago Zjuratkul

Ĉu vi scivolas kiel mi alvenis ĉe la lago Zjuratkul, kvankam ĝi ne estis en mia planita itinero? Tio estis simple. Unue, mi elĉerpis mian provizon de sekigita viando. Poste mi elĉerpis ĉokoladojn kaj kafon. Finfine mi devis anstataŭigi kutiman siberian mineralakvon per lokaj limonadoj.
Kia stresiga stato!
Evidente, mi devas fini la vojaĝon.
>> Alklaku por legi plu -
Tra la Suda Uralo. La rokoj ĉe la rivero Inzer

Vidante tiun trafiksignon ĉe la komenco de la vojo al la rokoj ĉe la rivero Inzer, mi eksentis min iom streĉita kaj maltrankviliĝis. Verdire, mi jam laciĝis pri malfacilaĵoj, mi nur volis vidi la famajn rokojn sen iu ĝangalo, ŝtonoj, vojtruoj kaj vojsulkoj.
Ĉu tio estas tro multe por peti?
Mi nur volas kviete atingi la rokojn!
>> Alklaku por legi plu -
Tra la Suda Uralo. Tuŝi nubojn sur la montopinto Ŝatak

Nuntempe, esti aŭtoturisto estas nekredeble facile; oni nur bezonas gajni sufiĉe da mono por aŭto kaj iom da ekipo. Ekzemple, oni volus viziti la montopinton Ŝatak, la plej altan pinton en laSuda Uralo. Estas nenio malfacila: serĉu la koordinatojn en GPS, veturu supren al la montopinto, tuŝu la nubojn, kaj revenu hejmen.
Teorie ĉio estas tre simple, sed praktike havas nuancojn.
>> Alklaku por legi plu -
Tra la Suda Uralo. La pioniro de sudaurala ĝangalo

Kiu ĝangalo? Vi ne komprenas, kiel mi povis trovi ĝangalon en la Suda Uralo, ĉu ne? Ĉio estas evidente: mi nur decidis veturi tra nekonata mallongigo de la roko Mambet ĝis la montopinto Ŝatak.
Vi ja bone scias, kiom mi malŝategas veturi tien-reen sur la sama vojo! Eble la parto de mia cerbo, respondeca pri stabileco kaj konservativeco, mankas aŭ estas subpremita de cerbopartoj, respondecaj pri aventurismo.
>> Alklaku por legi plu -
Tra la Suda Uralo. La fama roko Mambet pere de neordinara vojo

Post unua nokto ĉe la Lazurkolora lago mi brave ekveturis pluen. Por la venonta tago mi havis seriozajn planojn: mi devis forlasi la asfaltan vojon, eniĝi nekonatan lokon, kaj atingi la faman rokon Mambet per eksterordinara vojo.
>> Alklaku por legi plu
